Houston
Það gekk á með gríðarlegum rigningum og þrumuveðri í Houston en þrátt fyrir það virtist hitastigið og rakinn ekkert minnka. Okkur fannst vatnsmagnið vera töluvert þarna í norðanverðri borginni en okkur brá í brún þegar við sáum fréttirnar um kvöldið því að í sunnanverðri borginni var allt á floti. Bátar sigldu um göturnar og einn íbúinn óð vatn upp að hné inni í íbúðinni sinni og ýmislegt smálegt flaut framhjá. Hann lýsti því yfir, fremur súr á svipinn, að hann væri orðin hundleiður á þessum flóðum, því þetta væri ekki í fyrsta skiptið, og óskaði eftir aðgerðum borgaryfirvalda.
Við fórum sem betur fer ekkert á flot nema af svita.
Það var ekki ætlunin að dvelja lengi í Texas að þessu sinn því við vildum forða okkur úr hitanum Það var þó ekki annað hægt en að skreppa “down town” þar sem þetta er ein helsta menningarborg Texas. Við sendum Töru í hundasnyrtingu og brunuðum niður í bæ á Benza litla. Kristján sat pinnstífur af einbeitingu í framsætinu, enda svolítill munur að keyra þetta landbúnaðartæki eða jeppann okkar heima, og ég reyndi að skilja skiltin og ráða í kortið.
Niður í bæ komumst við og mér fannst ég vera stödd í Gottham City í Battman myndunum, háhýsi með turnum út um allt. Það var varla nokkur maður á ferli í þessum miðbæ og öll háhýsin tilheyrðu einhverjum stórfyrirtækjum. Engar búðir, fáir veitingastaðir og ekkert fólk. Menningin er alla veganna ekki þarna, hlýtur að vera í einhverjum hliðargötum út frá miðbænum. Annars er engin á ferli það virðast allir vera inni í loftkældu húsunum sínum enda var loftkælingin fundin upp í Houston. Hérna er þessu sem sagt þveröfugt farið miðað við heima. Allir inni á sumrin.
