prinsessufréttir

prinsess diaries

Jesús hvað ég sakna klósettsins heima hjá mér. Þegar ég kem heim þá ætla ég að setjast á það í klukkutíma hvort sem eg þurfi að pissa eður ei!! Þið getið kallað mig pjattaða og allt sem þið viljið en þið hafið ekki séð þennann horbjóð. Ég var nú búin að halda mikið í mér til að finna einhvað klósett til að verja einhverjum tima á ef þið vitið hvað ég meina þá komum við á þetta líka fína tjaldstæði með fínum sturtum og klósettum þannig ég rölti mjög svo varnfærnislega á klóið og byrjaði á því að sturta tvisvar niður til að fullvissa mig um það að þar væru engin skorkvikindi og virtist allt vera öruggt þannig ég sótthreinsaði það og pakkaði því öllu inn í nærri heila klósettpappírsrúllu og settist niður. Eftir örskamma stund heyri ég eitthvað furðulegt hljóð og spratt á lappir og sturtaði niður og hvað haldiði að hafi sturtast niður úr brúninni sem vatnið kemur út úr? ha? hvað haldiði? helvítis horbjóða kakkalakki!!!!!! KAKKALAKKI!!! í klóinu!!! ohhhh ugh oh ugh ég hjóp út í von um pínu samúð frá útigangsfólkinu mínu en fékk varla klapp á öxlina!! þannig ég er búin að ákveða það að annaðhvort borða ég ekkert það sem eftir er eða æli því bara því ekki ætla ég að lenda í þessu aftur!! Mér var líka farið að langa dáldið í góða og langa sturtu þannig ég tek mitt hafurtask og fer í sturtuna en þá var ekkert heitt vatn þannig þetta var dáldið skrautlegt en náði þó að þvo mér i bak og fyrir með nokkrum kuldahrollahljóðum og kem svo út með gæsahúð en hrein og sæl. Svo fer mamma stuttu seinna og fær auðvitað þessa fínu sjóðandi heita sturtu sem er bara ósanngjarnt. Svo röltum við mamma og Tara upp í þorpið á grænmetismarkaðinn og keyptum sitt lítið af hverju en þurfum að skola allt grænmeti í 20 min. í þar til gerðu grænmetisklóri til að eyða öllu eitri sem er í jarðveginum hérna. Þegar það var búið bjó ég til guakemole og salsa sem var bara snilld og miklu betri en mexikanarnir elda. Maður allavega logaði ekki í kjaftinum hehehe, það var eitthvað vesen með kolinn í grillinu þannig hetjan hann Kristjan fór á stúfanna með eitthvað íkveikjugel svo heyrum við mamma bara ÞAÐ ER KVIKNAÐ Í MÉR og er mér var litið út, þá var löppin á honum alelda og var hann eitthvað að reyna að drepa í skónum sínum en hann er nú svo mikið hörkutól að ekki varð mikill skaði sem betur fer. Þá var bara kúrað upp í rúmi að horfa á 24 og drukkið margaritur a la mamma (mmmmmm). Ég er búin að uppgötva að það bragðast allt betur með mexikanskri límónu og salti og þá sérstaklega bjórglas með salti á brúninni og dágott botnfylli af límónu og svo bjór og kallast það michelada og ætla ég að gera svoleiðis handa ykkur öllum þegar ég kem heim nammi namm

þegar ég vaknaði í morgun var aldeilis búið að gæða sér á mér. Mikið ofboðslega hlýtur blóðið mitt að vera girnilegt og gómsætt mætti halda að ég væri með hlaupabólu, helv. flugur.

Við fórum að skoða píramídanna í teotihuagan (hét þetta víst) og litla fornleifaþorpið þar í kring í dag. Þvílik sjón!!! Við röltum upp á toppin á þeim stærsta (sólpíramidinn) sem tók nú pínu á verð ég nú að viðurkenna. Þegar á toppinn kom var kristján að taka eina túristamynd af okkur mömmu minni með píramídann í bakrunni þegar ég uppgötvaði risa gráa kónguló á öxlinni minni og tók auðvitað þetta glæsilega dansspor áhorfendum til mikillar skemmtunar og var frekar mædd á myndinni. Þegar við ætluðum að fara niður tók nú annað mál við og fannst mér allt í einu ekkert mál að hlaupa upp kvikindið en niður ætlaði ég ekki að þora. Dáldið annað mál að príla upp og sjá bara tröppuna fyrir framan sig en að horfa niður allan brattan. Ég reyndi nú að heimta þyrlu en fékk það ekki frekar en annað þannig ég varð að kyngja kekkinum í hálsinum og mjaka mig niður. Á þeim kafla sem ekki var neitt reipi til að halda sér í pompaði ég mig niður á bossanum mínum mjúka (pínulítil ég veit). Langa rosalega að sjá framan í andlitið á henni ömmu minni er hún les þetta sem er án efa orðið frekar grænt enda lofthrædd með afbrigðum!
þegar niður var komið var sólin orðin frekar heit og hitinn kominn í 40 og ég kappklædd til að verja brunnann minn en nú sit ég inn í bíl að að syngja með henni Janis vinkonu minni, sötra á bjór og horfi á ótrúlegt landslag og þorp þjóta framhjá og rita handa ykkur smá kveðju á meðan ég bíð eftir að komast á næsta áfangastað og næstu ævintýri sem innihalda vonandi ekki fleiri skordýr þótt það sé óskhyggja og ekkert annað.
Já svo svona by the by sá eg eðlu á röltinu, greinilegt að þetta er ekki Súgandafjörður

adios amigos

• Login or register to post comments
•