Princess diaries
Jæja gott fólk þá fáið þið smá fréttir af skvísunni. Við erum búin að vera undanfarna daga í Mexico City og er eiginlega ekki hægt að lýsa henni án þess að segja vóvóvívóvóvó er eiginlega bara hálf fegin að komast þaðan. Óskráður íbúafjöldi borgarinnar er 30 milljónir eða örfáum núlllum meira en allt landið okkar. Strætóarnir eru gömul Volkswagen rúgbrauð og stendur fólkið hálfpartinn út úr þeim. Bílstjórarnir hérna fá bókstaflega skirteinið sitt upp úr cheerios pökkum því það eru engin bílpróf tekin hérna, maður fer bara á skrifstofuna og borgar 500 pesos (3000 isk) og þá er prentað út skirteinið. Það eru heldur engar reglur hérna og umferðarljós ógild eftir miðnætti og auðvitað þurftu ástkæru foreldrar minir að villast inn í borgina sem var alls ekki planið og við keyrandi á nærri 8 tonna bíl í allri þessarri geðveiki!! og bílhræðslan mín ekki í góðu standi enda lagðist ég bara upp í rúm með ipodinn í hæðsta og lokuð augun. Löggurnar eru alltaf með blikkandi ljós en ef þeir ætla að stoppa þig nota þeir gallhornið til þess og ef þeim finnst að maður keyra fullhægt þá hljómar úr kallkerfinu andele andele. Öll ´´góðu´´ hverfin eru læst með hliðum og eru verðir að gæta þeirra og vorum við einmitt með bílinn á svoleiðis svæði. Það er ekkert velferðakerfi hérna þannig gamlir eða blindir og fatlaðir reyna að framfleyta sér með götusölu eða betli og fékk ég alltof oft alveg íllt í hjartað. Það eru markaðir hér á hverju strái og oftar en ekki getur maður ekki þverfótað fyrir fólki en Mexicoborg er líka ofboðslega falleg og menningarrík borg og er saga og menning gömlu indíanana alveg ótrúleg.
Svo eru kirkjur á hverju horni og ef það eru ekki kirkjur eru líkneski og skrín allstaðar. Það sem ég átti erfiðast með að venjast var að henda skeininu í körfu en ekki sturta því niður eftir klósettferðir. OJ ekki vildi ég vinna við að tæma þessar blessuðu körfur og er litli sótthreinsibrúsinn minn búinn að standa fyrir sínu í borginni miklu. Maturinn hérna er náttlega bara góður þótt að munnurinn minn hafi logað nokkrum sinnum og tárin runnið. Ég hitti Hildi vinkonu mína og kærasta hennar hérna og röltu þau með okkur útum allt og sýndu okkur borgina og borðuðu með okkur og svona og var það alveg yndislegt og þakka ég henni kærlega vel fyrir okkur. það er nú regntímabilið þannig það rignir nú aðeins á okkur en nóg sól til að ég se brennd með borderline sólsting og svona jájá auðvitað!! Svo fórum við í svona túristastrætó seinasta daginn okkar og sátum við náttúrulega á efri hæðinni svo er ég eitthvað að horfa út í loftið í mínum eigin heimi þá bara smakk!! heilt tré bara beint í smettið mömmu minnar til mikillar ánægju. Reyndar grét ég og grét líka af hlátri enda algert kodak moment. Eftir það passaði ég mig á þessum bráluðu trjám en fékk auðvitað nokkrar í viðbót i mig. það að vera 2 km fyrir ofan sjávarmál gerir mann nú dáldið dasaðan skulum við segja og smá blóð í nefi svona fyrst en maður venst þessu fljótt og núna erum við að keyra að píramídunum í uhh hmmm tjurnfurntrfiallogo nei veit það ekki segi ykkur það síðar held að eg segi bara adios amigos í bili!!
endurskinsmerkið

Hæ ástaryndi. Gaman að
Hæ ástaryndi.
Gaman að heyra ferðasöguna. Passaðu nú að brenna ekki svo þú verðir ekki eins og ég eftir eitt stykki sólbað, þ.e. eins og humar. Njóttu svo la vida mexicana!! Knús til ykkar allra. B