Áframhaldandi varðeldur
Áframhaldandi varðeldur í Kanadísku Klettafjöllunum í okt.
Ekki skal gefist upp fyrir sívaxandi kulda heldur bruna út með exi og höggva í eldinn. Hér er það mun erfiðara en í Bandaríkjunum og þyrfti í raun atvinnumanna exi en ekki þetta litla kríli sem fylgir bílnum, því það þarf að höggva niður heilu drumbana og það tekur sinn tíma (og svita). Hafi ég einhvern tíma verið hrædd um fingur þá hefur sú hræðsla ekki minnkað með vaxandi erfiðleikum “skógarhöggsmannsins” sem birtist er skyggja tekur.
Stemmingin er orðin nokkuð önnur við varðeldinn og í stað stuttbuxna, flugnafælukrems og cocktaila eru komnar: Síðar nærbuxur, flísbuxur, lopasokkar og loðfóðraðir inniskór, ullarnærbolur, tvær til þrjár físpeysur og dúnvesti, húfa og vettlingar og svo heitt kakó með 80% Strho útí og það væna skvettu.
Tara harðneitar að liggja á kaldri jörðinni og skríður upp í fangið og svo er sett flísteppi yfir allt saman. Með þessu er hægt að hafa það nánast notarlegt en mikið skrambi er eldgrillaði maturinn fljótur að kólna.
Þegar grílukerti eru farin að myndast á nefinu er tími til kominn að fara inn í gashitann.
Kuldinn hefur þó einn stóran kost í för með sér, flugurnar eru steindauðar en Kristjáni tókst samt að fá eitt bit um daginn!
Tags:
