Dýrið í kofanum
Posted by kristjan
O boy, o boy. Það er bara fyrir sannar hetjur að ferðast um í frumskógum. Þvílíkt og annað eins dýralíf. Það er reyndar allt í lagi með þessi stóru, því þau þjást af krónískri feimni og forða sér við fyrstu ummerki um mannaferðir. Vinur okkar í Belíze er leiðsögumaður og fer með fólk inn í frumskóginn þar. Hann var svo heppinn að sjá tvo hlébarða um daginn þá fyrstu í 12 ár! bara svo að þið vitið um hvað ég er að tala. En þau litlu sem eru í raun alls ekki svo lítil þjást ekki af neinnri feimni því miður.
Loðin kaunguló á vegg
Heima á Íslandi fannst mér köngulær bara nokkuð krúttilegar og þær vísuðu manni á berjamó en þegar maður opnar dyrnar á kofanum sínum inni í miðjum frumskógi, sem við höfðum leigt okkur eftir 9 tíma kæjakferð niður á (sem því miður var alveg vita straumlaus) og það fyrsta sem maður sér er 10 cm löng könguló klesst á veggnum við hliðina á rúminu þá verður manni ekki um sel og það er ekki laust við að einhver óþekkt fóbía gerir vart við sig.
"KKKRISTJÁÁÁÁÁÁÁNNN ÉG ER FARIN" voru að sjálfsögðu fyrstu viðbrögðin um leið og ég hrökklaðist út á pall og skellti aftur hurðinni.
Ég vissi reyndar ekki alveg hvert ég átti að fara því ég var svo þreytt að ég hefði ekki komist niður stigann aftur,
ÞÚ er karlmaður og ÞÚ sér um þetta mál (í svona tilfellum gleymi ég algerlega öllu jafnrétti og verð snögglega mjög veikt kyn)
Það er reyndar svolítið slæmt að Kristjáni er ekkert mikið betur við þessi kvikindi en mér og reyndi því að mótmæla mjómróma röddu.
"EN hvað á ÉG að gera? sástu stærðina á þessu kvikindi. Hún getur sjálfsagt gleypt mig í einum bita!"
Hetjan að verki
Það var stungið saman nefum og lagt á ráðin og niðurstaðan var sú að Kristján skildi notast við aðra kæjak árina sem er nokkuð löng og reyna að kljúfa kvikindið í herðar niður en halda sér í eins góðri fjarlægð og unnt var. Ég skildi halda hurðinni opinni og vera í viðbragðsstöðu og ef að morðtilræðið skyldi misheppnast þá ætti hann stökkva út um hurðina og ég skella á eftir. Síðan myndum við öll þrjú hlaupa eins og fætur toguðu til eigandans og kvarta og verða bara að kyngja eigin kjarkleysi.
Litla hjartað mitt var komið upp í 200 slög á mín þegar Kristján mundaði kæjak árina og læddist hægt og hljóðlega í áttina að köngulónni eins og indijáni um það bil að fara að stinga villigölt með heima tilbúna spjótinu sínu. Hann hikaði örskotsstund en lét svo til skara skríða en hittnin var ekki betri en svo að hann klauf einungis í sundur nokkra lappir sem þeyttust í eina átt en kvikindið í aðra.
Ég rak upp hávært gól og fékk gæsahúð sem entist næsta klukkutímann en það hafði runnið morðæði á Kristján og æsilegur eltilgarleikur hófst á milli hálf lappalausrar risaköngulórar og þessa Íslendings með móralskan stuðning frá galandi eiginkonu sem að sjálfsögðu hafði hoppað upp á bekk sem gerði reyndar lítið gagn því ekki var þetta mús!
Að lokum náði hann að drepa kvikindið og ég er mjög stolt af honum. Hann var síðan látin leita hátt og lágt í kofanum og fann aðra helmingi minni undir rúmi og aðra í léttri yfirstærð ofan í kósettinu! (þið getið rétt ímyndað ykkur hvernig var að setjast á það í framtíðinni).
Morgun sýn frá bryggjunni í Finca Tatin
Það skal tekið fram að þessar köngulær eru ekki eitraðar og bara nokkuð flottar í sínu náttúrulega umhverfi á sínum köngulóarvef langt frá mínu svefnstæði.
Annars var þetta yndislegur frumskógar staður staðsettur í lítilli hliðar á út frá stóru ánni og einungis hægt að komast þangað með bát því engir eru vegirnir. Það eru þó nokkuð af Mayum sem búa þarna með fram ánni og veiða fisk.
Við settumst eldsnemma morguninn eftir köngulóar morðið á bryggjuna við hliðina á fuglaskoðunar nördunum frá Bandaríkjunum og urðum smán saman fuglaskoðunar nördar líka.
Tucan fugl
Við vorum svo heppin að sjá aftur 5 Tucan fugla (höfðum áður sér flokk af þeim í einu berjatré í Belize og þar er hann þeirra þjóðarfugl) því það er víst sjaldgæft að rekast á þá í frumskóginum
Það er eitthvað mjög heillandi og róandi að sitja og horfa á frumskógin vakna og flestir sem koma á þennan stað ætla einungis að vera eina nótt á leiðinni upp eða niður ánna en enda með því að vera lengur og sumir töluvert lengur.
