Á leið í svefnstað

Ferðin til Tecate gekk vel en hægt sökum þess að um brattann fjallveg var að fara. Við fundum með hjálp "Finns" (GPS tækið okkar hefur verið skýrt finnur) og landakorta Tecate og að lokum landamærastöðina. Þar var að sjálfsögðu búið að loka innflytjendaskrifstofunni þegar við komum. Nú voru góð ráð dýr og þar sem að græni passinn minn rann út þann dag varð hann að komast í hendurnar á amerískum tollvörðum, svo ég ætti einhverntímann afturkvæmt þangað. Við röltum því að toll hliði ameríkumanna og tjáðum þeim sögu okkar. Þeir töldu þetta ekkert mál og tóku við grænu kortunum. Því var málið leyst í bili og við gátum haldið sem lá leið í svefnstað.

Á leið í svefnstað
Nú fyrst byrjaði nú ballið. Þar sem við vorum orðin þreytt ákváðum við að skjóta okkur inn á stórt bílastæði sem var rétt hjá landamærunum og gista bara þar. Við vorum varla sest aftur í bíl þegar bankað var á hurðina. Þar var kominn eldri varðmaður sem bauð okkur að hypja okkur þegar í stað en að öðrum kosti skyldi hann kalla á lögregluna. Það var því ekki um annað að ræða en hundskast af stað aftur. Nú vorum við kominn í þá aðstöðu sem við höfðum lofað okkur að gera aldrei. Við urðum að brjóta reglu númer eitt sem hljóðar upp á það að keyra aldrei í myrkri. Ástæðan fyrir því er einföld. Það er stór varasamt að keyra í myrkri og sérstaklega ef þú ert ekki á toll vegi. Fyrir utan snarbrjálaða vöruflutningabílstjóra (hér er ekki orðum aukið) þá geta verið allskonar skepnur á ferð um vegina og þær hafa ekki fyrir því að setja á sig endurskinsmerki. Segja má að þetta hafi verið eins slæmt og hægt væri. Vegir hér eru lítt merktir og sumar beygjur ekki merktar fyrr enn nokkru eftir að farið er inn í þær eða framhjá þeim. Þannig lentum við út á tollveg sem við ætluðum ekki, því við sáum ekki beygjuna út á veg tvö fyrr en um seinan. Því þurftum við að keyra 15 kílómetra upp bratt fjall áður en við gátum fundið útskot og snúið við aftur. þá var að keyra 15 kílómetra til baka og passa að við tíndum nú ekki beygjunni í þetta skiptið. Ekki fundum við beygjuna og enduðum nánast alla leið inn í Tecate þar sem við snérum við og gerðum aðra tilraun til að hitta á veg tvö. í þetta skiptið tókst það og nú vorum við á réttri leið. Fínt mál eða þannig. Nú fyrst reyndi á því nú blússuði fram úr okkur hver brjálaði bílstjórinn á fætur öðrum og skipti engu máli hverjar hraðatakmarkanirnar voru né hversu mjór vegurinn var. Þaðan af síður hversu langur bíll þeirra var eða hvort einhver var að koma á móti. Ég var því orðinn töluvert sveittur við stýrið. Rétt í þá mund er einn geðsjúklingurinn á risa vöruflutningabílnum var kominn framúr mér, um það leyti sem annar var að koma á móti. Sá ég allt í einu hvernig bremsuljósin hjá honum lýstu eins og ljós á spönskum næturklúbbi. Hér var eitthvað á seiði. Ég hafði samt engann tíma til að hægja niður því hann var svo stutt fyrir framan mig. Passaðu þig gargaði Guðný allt í einu það er Kýr á veginum. Mér dauðbrá er ég sá kýrhöfuð stingast inn í bílljósin hægramegin og sveigði bílnum yfir á vinstri akrein. Þar sá ég annað kýrhöfuð stingast inn í bílljósin frá vinstri, ég sveigði því til baka í þá mund sem umferðin á móti kom að. Ekki veit ég hvernig fór fyrir kúnnum þetta kvöldið en ljóst má vera að búið hafi verið til slatti af hakki þetta kvöld.Ég vona bara að ekki hafi orðið slys á fólki. Það skall hurð nærri hælum og ég orðinn renn sveittur við aksturinn. Fljótlega eftir þetta sáum við þó skiltið fyrir búgarðinn þangað sem við ætluðum. Ég hægði því niður gaf stefnuljós og nánast stoppaði. Fyrir aftan mig voru þrír bílar. í þann mund sem ég ætlaði að beygja, kom fyrsti bíllinn fram úr og svo annar. Ég trúði ekki mínum eigin augum, voru stefnuljósin ekki að virka. Þegar ég svo beygði af stað þá brunaði sá þriðji líka af stað fram úr mér og þurfti ég að snar stoppa og hann að sveigja alveg út í kannt til að komast framhjá. Við stoppuðum við hliðið á búgarðinum og Guðný heimtaði að fara út og skoða stefnuljósin. Þau gætu ekki verið í lagi. Ég sagði henni að kíkja bara í bakk myndavélina hún gæti séð þau þar og viti menn þau voru sko í góðu lagi.
Eftir þessa reynslu verður ekki keyrt í myrkri nema líf og dauði liggi við. Það er alveg öruggt.

Við vorum því komin snögglega í háttinn eftir að hafa skráð okkur inn á búgarðinn. Þar var tilboð í gangi tvær nætur á verði einnar, enda ekki mikil umferð fólks nú í Janúar. Við þáðum það því ekki veitti okkur af hvíldinni.

• kristjan's blog
• Login or register to post comments
•