Til er steinn nokkuð merkilegur hér í Sogn og Fjordene. Kristján hefur dáðst að honum á myndum en aldrei vitað fullkomlega hvar hann er staðsettur (frekar en hann hafði hugmynd um Ingólf Arnarson). Steininn stendur í fjöru alveg niður við sjávarmál og hefur þurft að þola níðþungan koss úthafsöldunnar árþúsundum saman. Kossinn sá er svo öflugur að hann hefur mótað steininn eins og steðja. ......Read more »
Dagurinn tók á móti okkur syngjandi glaður þegar við skreiddumst út úr bílnum og sendi geilsa sólar út í hvert skúmaskot. Loksins að koma vor eftir einn kaldasta vetur í mörg herrans ár hér í Noregi. Ég var álíka glöð því nú stóðu vonir til þess að mér færi að hlýna og gæti farið að fækka fötum. Fengum okkur morgunmat i rólegheitunum og horfðum á fuglana leika sér á spegilsléttum haffletinum og skuggana víkja af litlu eyjunum og óskuðum þess að við værum með uppblásanlegan kæjakinn í bílnum.
Það var föstudagurinn langi og því ástæða til þess að taka lífinu með ró.
......Read more »
Litlir regndropar gáruðu annars spegilsléttan sjóinn við næturstað okkar í þessum þrönga firði. Það var ekkert lífsmark sjáanlegt í húsunum í nágrenninu. Kannski ekki skrítið, flestir íbúar sjálfsagt enn í rúmum sínum eða einhverjum öðrum enda skírdagur. Við sötruðum kaffið okkar á bryggjusporðinum þrátt fyrir léttan rigningarúða því það var svo friðsælt og notalegt þarna úti við. ......Read more »
